Historische en bijzondere schepen

In Nederland zijn er ruim 5800 historische schepen geregistreerd. Deze worden met zorg door veelal vrijwilligers onderhouden en in de vaart gehouden. Ook op het havenfestival zullen er tal van historische schepen te bewonderen zijn. Hier zijn we bijzonder trots op. Van oude sleepboten, tot houten botters van grote reddingsboten waarmee tal van drenkelingen werden gered tot een sleepboot van de marine. En veel van deze schepen kunt u als bezoeker bezichtigen!Een vrijwel compleet overzicht treft u binnenkort hieronder aan.

 

 

 

 

 


De RWS 1, het enige historische schip van Rijkswaterstaat dat nog steeds in de vaart is. Rijkswaterstaat gebruikt de RWS 1 bij evenementen, zoals Sail Amsterdam, de Marinedagen in Den Helder, de Rotterdamse Wereldhavendagen en dus nu ook op Havenfestival Huizen.
In 1913 gaf Cornelis Lely, toen minister van Verkeer en Waterstaat, opdracht voor het bouwen van een directievaartuig voor Rijkswaterstaat. En zo werd op een Leidse scheepswerf de stalen klipper RWS 1 gebouwd.
In de Eerste Wereldoorlog (1914 – 1918) werd een motor in het zeilschip gezet, zodat Rijkswaterstaat het schip kon gebruik- en voor onderzoek in het Waddengebied bij de aanleg van de Afsluitdijk. Het schip kreeg de naam Noord-Holland en werd ingezet in het Arrondissement Hoorn. Na afloop van de oorlog is de toenmalige Duitse kroonprins Wilhelm van Pruisen, die zijn vader Keizer Wilhelm II was gevolgd naar Nederland, met het schip van Zwolle naar Wieringen gevaren waar de regering hem had geplaatst.
Het schip overleefde ook de Tweede Wereldoorlog (1940 – 1945), al gingen aan het einde daarvan drie Duitse officieren ermee vandoor. Toen het schip later werd gevonden in

Travemünde liet de regering het opknappen om het weer terug te geven aan Rijkswaterstaat. Het schip deed vervolgens dienst op het IJsselmeer om vliegtuigen en bommen op te sporen. Later is het nog gebruikt voor het controleren van dijken, het meten van de waterkwaliteit en voor het controleren van baggerschepen.  
Vanaf april 2013 is het schip een ‘special’ geworden van Rijkswaterstaat Midden- Nederland en heeft het de naam ‘RWS 1’ teruggekregen.  Rijkswaterstaat gebruikt de RWS 1 bij evenementen, zoals Sail Amsterdam, de Marinedagen in Den Helder en de Rotterdamse Wereldhavendagen.
Daar is het schip een bezienswaardigheid vanwege zijn klassieke lijnen. Ook op kleinere evenementen is het schip aanwezig. De RWS vaart door geheel Nederland. Binnen Rijkswaterstaat doet het schip dienst als vergaderlocatie of ontvangstruimte voor gasten uit binnen-en buitenland. Een vaste bemanning van drie man onderhoudt het schip. Of de RWS 1 nog kan zeilen? Ja, alles werkt nog.


De Gouwe is de sterkste sleepboot uit de geschiedenis van de Koninklijke Marine. Het gaat om de Noordzee uit de gelijknamige klasse die uit 3 hybride sleepboten bestaat.
De hybride boten van het type ASD2810 worden zowel elektrisch als door een verbrandingsmotor aangedreven.Hierdoor verbruiken ze minder brandstof en stoten minder schadelijke stoffen uit dan bij de huidige sleepboten. Niet direct gebruikte elektrische energie wordt opgeslagen in een batterijpakket. Daarmee zijn bijvoorbeeld scheepshuishoudelijke systemen te voeden.


Korps landelijke politiediensten (KLPD) aanwezig met patrouilleboot P97

Nederland en water zijn nauw met elkaar verbonden. Een flink deel van het land ligt op of onder de waterspiegel. En natuurlijk zijn er talloze rivieren, kanalen en meren. Op dat water komen ook overtredingen voor of vinden misdrijven plaats. Daarom is een deel van de politie specifiek op water gericht: de waterpolitie.


De Egmonter Pinck is een platbodem vissersvaartuig van ca. 10 meter lengte en ruim 3 meter breed, getuigd met twee masten, voorzien van ra-zeilen, die — afhankelijk van het tij — vanaf het Egmondse strand ter visvangst afvoer.


De Johanna Louisa is een zelfrichtende reddingboot van de zogenaamde Carlot-klasse, waarvan er sinds 1960 vijf zijn gebouwd voor de toenmalige Koninklijke Noord- en Zuid-Hollandsche Redding-Maatschappij. De Johanna Louisa werd op 14 september 1968 op het reddingstation IJmuiden in dienst gesteld.

Nieuwe inzichten, verbeterde technieken en hogere eisen aan het materiaal maakten dat er nieuwe typen reddingboten kwamen. Deze zogenaamde “rigid inflatable boats” vervingen sinds 1988 de oude reddingboten. De Johanna Louisa werd in 1993 vervangen door de snelle reddingboot Christien en werd daarna opgenomen in de reservevloot. Vanaf dat moment zwierf het langs verschillende reddingstations en verrichtte nog vele reddingen. In 2000 werd de Johanna Louisa uitgeleend aan de Nederlandse Antillen.

Een nieuwe rol als promotieschip
Inmiddels is de Johanna Louisa terug in IJmuiden en doet dienst als promotieschip voor de KNRM. Een enthousiaste groep vrijwilligers, waaronder oud-bemanningsleden, houdt het de reddingboot in de vaart en zorgt voor het onderhoud en de promotionele activiteiten. Schip en bemanning varen uit om het reddingwerk van vroeger en nu levendig te houden, met als doel meer Redders aan de wal (donateurs) voor de KNRM te kunnen werven


Sleepboot Furie (geen info)


Deze sleper heet ook Furie maar zij heeft een schoorsteen en is niet dezelfde sleper.


Sleepboot Grada

Het schip is gebouwd in 1928, met een 125pk tripple-expansie stoommachine. In 1956 is de stoommachine vervangen door een Stork ARO-218. Deze motor heeft 504 as-paardenkrachten bij 650 toeren per minuut.


Sleepboot Hermes

Info: klik op foto

 


Sleepboot Madjo (geen info)


De sleepboot Volharding 1 werd in 1929 gebouwd door de werf De Hoop in Neder Hardinxveld als “Harmonie 6”. De machine en ketel komen van firma Kreber uit Vlaardingen. De sleepboot is al 80 jaar origineel.

De Harmonie 6 later Volharding 1 is gebouwd als stoomsleepboot om binnenvaartschepen zonder motoren naar hun bestemming te slepen.

Vanaf de jaren 70 is ze een museumschip. Tegenwoordig eigendom van het Havenmuseum in Rotterdam, haar ligplaats is  nu de Leuvehaven.

 

 


Tjalk De jonge Jan (geen info)


De tjalk St. Michaël’ is in 1911 gebouwd. Ze is te water gegaan met de naam ‘De Nieuwe Zorg’ en is voor eigen rekening van de werf gebouwd. In 1966 is de tjalk door Kuipers in Giethoorn omgebouwd van vrachtschip naar zeilend woonschip.

 


Zweedse boot (geen info)


 

Meer dan 300 jaar voeren er vanuit Waterland dagelijks schuiten naar Amsterdam met melk. Deze Waterlandse melkschuiten waren een bekende verschijning op het IJ. Ze moesten snel kunnen zeilen, omdat de melk zo vlug en vers mogelijk bij de klanten in de stad moest komen. Melk kan snel zuur worden, zeker als het warm weer is. En koeling bestond in die eeuwen nog niet. De melkschuiten moesten dus snel zijn, maar ook veilig. Het IJ was toen veel breder dan nu en er konden soms hoge golven staan. De melkschuiten moesten er dan vaak recht tegenin. Bij stormachtig weer zijn er wel melkschuiten omgeslagen. Daarbij zijn er zelfs mensen verdronken. Toch gebeurde dat maar heel soms. De Waterlandse bemanningen konden goed varen en waren meestal voorzichtig. Toch moesten ze elke dag op en neer, zomer of winter, mooi weer of storm. Zelf ijs kon ze niet tegen houden.